Szkoda. Jak należy postrzegać poniesioną szkodę. Co się na nią składa i na jakie dodatkowe elementy należy zwrócić uwagę chcąc dochodzić naprawienia szkody.

Czym jest szkoda?

W myśl obowiązujących przepisów szkoda może przyjmować dwie postacie: (1) STRATĘ, którą poszkodowany poniósł (damnum emergens) oraz (2) UTRATĘ KORZYŚCI, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (lucrum cessans).

(1) Za stratę (damnum emergens) uważa się każde pogorszenie się sytuacji majątkowej poszkodowanego (zmniejszenie aktywów lub zwiększenie pasywów).

Stratą będzie więc pomniejszenie majątku poszkodowanego, polegające na zmniejszeniu, uszczupleniu aktywów poprzez zniszczenie, utratę, czy też uszkodzenie określonych składników majątkowych albo obniżenie ich wartości.

Stratą będzie również zwiększenie, przybycie pasywów poprzez np. powstanie nowych zobowiązań albo ich zwiększenie.

(2) Szkoda w postaci utraconych korzyści (lucrum cessans) ma charakter hipotetyczny.

Określa się ją poprzez wskazanie, że majątek poszkodowanego nie wzrósł tak, jakby to miało miejsce, gdyby nie nastąpiło zdarzenie, które wywołało szkodę – po prostu dokonuje się oceny, jak kształtowałby się sytuacja poszkodowanego w przypadku, gdyby do zdarzenia wywołującego szkodę nie doszło.

Ujmując rzecz obrazowo, wskazuje się, że wskutek doznania tego rodzaju uszczerbku poszkodowany nie staje się bogatszy o to, czego bez wyrządzenia mu szkody mógł oczekiwać w przyszłości. Ww. oceny dokonuje się w oparciu o doświadczenie życiowe, okoliczności danej sprawy i w sposób rozsądny.

Szkoda ewentualna, czyli o co chodzi?

Od szkody w postaci utraconych korzyści (2) należy odróżnić (co w praktyce bywa trudne) tzw. SZKODĘ EWENTUALNĄ (3), czyli utratę szansy uzyskania pewnej korzyści majątkowej.

Gdzie różnica?

Szansa utraty korzyści graniczy z pewnością, a w przypadku szkody ewentualnej, to prawdopodobieństwo jest o wiele mniejsze. A zatem różnicy pomiędzy szkodą w postaci utraconych korzyści, a szkodą ewentualną należy szukać w prawdopodobieństwie ich wystąpienia – w przypadku utraconych korzyści jest to prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, szkoda ewentualna mieści się natomiast jedynie w ramach jednego z możliwych wariantów rozwoju wypadków. Szkoda ewentualna nie podlega naprawieniu. Mogą jednakże zdarzyć się tzw. sytuacje „graniczne”, które w zależności od okoliczności konkretnej sprawy mogą rodzić obowiązek odszkodowawczy.

Związek przyczynowy

Pomiędzy działaniem lub zaniechaniem osoby powodującej szkodę, a powstałym skutkiem w postaci szkody musi występować normalny/adekwatny związek przyczynowy. Chodzi tu o normalne następstwa działania/zaniechania osoby wywołującej szkodę. Innymi słowy adekwatne są normalne następstwa działania/zaniechania, z którego szkoda wynikła.

PRZYKŁAD

Krawiec, spóźnił się z uszyciem ubrania, w konsekwencji jego klient odjechał późniejszym pociągiem, który się wykoleił, powodując szkodę na osobie klienta krawca.

W ww. przykładzie związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem krawca, a szkodą na osobie jego klienta bez wątpienia zachodzi, lecz nie jest to normalny związek przyczynowy, który może być podstawą odpowiedzialności za zaistniałą szkodę.

Magdalena Korol

Magdalena Korol

Jestem adwokatem i partnerem w kancelarii Snażyk Granicki sp.k. Specjalizuję się w obsłudze branży kreatywnej i Fashion Law. Jestem zapaloną podróżniczką łączącą podróże ze swoją sportową pasją – kitesurfingiem (...) Możesz do mnie pisać na m.korol@snazykgranicki.pl.

More Posts

Pin It on Pinterest